Όπλα, ναζί ζόμπι, ρομπότ, δράκοι, Emily Browning όπως δεν την έχουμε ξαναδεί και ενορχηστρωτής όλου αυτού ο Zack Snyder!!!Πολύ καλό ή πάρα πολύ λάθος?Η Baby Doll κλείνεται από τον πατριό της σε ένα ψυχιατρείο με απώτερο σκοπό να την βγάλει από την μέση για να πάρει την κληρονομιά από την μητέρα της. Εκεί η Baby Doll θα συναντήσει άλλες 4 τροφίμους του ιδρύματος και θα “ντύσει” τον χώρο γύρω της με την φαντασία της ως ένα καμπαρέ όπου αυτή είναι χορεύτρια και κάθε φορά που χορεύει μεταφέρετε σε ένα ακόμα όνειρο στο οποίο προσπαθεί να αποκτήσει κάθε φορά κάποιο αντικείμενο που θα την βοηθήσει να δραπετεύσει.
Αυτό είναι το κεντρικό στόρι της νέας ταινίας του Zack Snyder που οι κριτικοί την θάψανε όσο περισσότερο μπορούσαν και έτσι αναπόφευκτα πήγε αρκετά άσχημα στο box office παρόλη την διαφήμιση που έκανε το στούντιο παραγωγής της ταινίας.
Στην πραγματικότητα, το θάψιμο ήταν υπερβολικό αλλά όχι αναίτιο. Ο Zack Snyder στην πρώτη του προσπάθεια να σκηνοθετήσει πρωτότυπο έργο (στο οποίο έχει συνεισφέρει και στο σενάριο), καθώς όλες του οι προηγούμενες δουλειές ήταν μεταφορές ή remake (Dawn of the dead, Watchmen, 300) φάνηκε ανέτοιμος να αποχωριστεί τις comic/video game καταβολές του ή τουλάχιστον να της χαλιναγωγήσει ώστε να μην βγει το αποτέλεσμα που είχε τελικά. Το σενάριο είναι πολύ ρηχό, ουσιαστικά δεν σε δένει με κανέναν από τους χαρακτήρες της ταινίας αφού για κανέναν δεν μαθαίνουμε το παρελθόν του, πέρα από την πρωταγωνίστρια όπου και αυτό ξετυλίγετε μέσα στα πρώτα 5 λεπτά σε ένα πολύ ωραίο μεν, σαν βίντεο κλιπ για το Sweet Dreams δε.
Το σημείο κλειδί όμως της ταινίας είναι τα τρία όνειρα που βλέπει η Baby Doll, οι τρείς κόσμοι που επισκέπτεται, μέσα στους οποίους διαδραματίζετε και η δράση της ταινίας, γιατί μην ξεχνάμε ότι πρόκειται για μια ταινία δράσης. Εδώ ο Snyder αποφάσισε να αφήσει την φαντασία του ελεύθερη και να μας ταξιδέψει την μια φορά σε έναν πόλεμο με ναζί ζόμπι που “δουλεύουν” με αέρα, την επόμενη σε ένα φανταστικό κάστρο με δράκους και τέλος σε ένα φουτουριστικό τρένο γεμάτο ρομπότ. Με την δημιουργία αυτών των κόσμων ο Snyder απέδωσε φόρο τιμής σε ταινίες και, ίσως, σε παιχνίδια (Lord of the rings,I robot,Killzone). Δυστυχώς όμως, ούτε εδώ είναι όλα καλά, καθώς από την μία, ο Snyder μπορεί να είναι ο βασιλιάς του slo-mo, αλλά εδώ το παράκανε και μάλιστα πολύ, από την άλλη οι κόσμοι αυτοί αφενός δεν κρατάνε πολύ, αφετέρου σου δίνουν την αίσθηση πως είναι πολύ “εύκολη” η διεκπεραίωση τους.
Στο casting ο Snyder επέλεξε (όχι ακριβώς, αφού αρχικά τον απέρριψαν μεγαλύτερα ονόματα) σχετικά άγνωστες αλλά ανερχόμενες ηθοποιούς (Emily Browning, Abbie Cornish, Jena Malone, Vanessa Hudgens και Jamie Chung) και αυτό μάλλον λειτούργησε υπέρ του. Εκεί που έγινε τρομερή δουλειά είναι στο soundtrack καθώς όλα τα κομμάτια που παίζουν στην ταινία, από το εισαγωγικό Sweet Dream από την ίδια την Emily Browning μέχρι το πολύ ωραίο remix του Army of Me από την Bjork.
Τελικώς, πιστεύω πως η ταινία δεν ήταν απαραίτητα κακή, αλλά μάλλον περισσότερο πως χάθηκε η ευκαιρία να δημιουργηθεί μια ταινία σταθμός στην κατηγορία του action fantasy,λίγο πολύ όπως έκανε ο Τarantino με το kill bill, πράγμα που μάλλον είχε εξαρχής στο μυαλό του ο Snyder. Ένα ευχάριστο δίωρο πάντως το προσφέρει σίγουρα, αν δεν την δει κανείς χωρίς υπερβολικές προσδοκίες…
Όπλα, ναζί ζόμπι, ρομπότ, δράκοι, Emily Browning όπως δεν την έχουμε ξαναδεί και ενορχηστρωτής όλου αυτού ο Zack Snyder!!!Πολύ καλό ή πάρα πολύ λάθος?Η Baby Doll κλείνεται από τον πατριό της σε ένα ψυχιατρείο με απώτερο σκοπό να την βγάλει από την μέση για να πάρει την κληρονομιά από την μητέρα της. Εκεί η Baby Doll θα συναντήσει άλλες 4 τροφίμους του ιδρύματος και θα “ντύσει” τον χώρο γύρω της με την φαντασία της ως ένα καμπαρέ όπου αυτή είναι χορεύτρια και κάθε φορά που χορεύει μεταφέρετε σε ένα ακόμα όνειρο στο οποίο προσπαθεί να αποκτήσει κάθε φορά κάποιο αντικείμενο που θα την βοηθήσει να δραπετεύσει.
1 σχόλια:
Ανεπανάληπτο το soundtrack, σε κρατάει σε μεγάλη ένταση όντως!
Δημοσίευση σχολίου